ေႏြလမ္း

ေခတ္ေပၚနံက္စာ ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းတစ္ပြဲနဲ႕

အေႀကြေစာတဲ႕ မနက္ခင္းတစ္ခု

ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လမ္းမေပၚ...မွာ

ပစၥလက္ခက္ ဒဏ္ရာေတြနဲဲ႕ ေဟာဒီညေတြက

ေမွာင္သထက္သာ နက္ေနဆဲေလ...။
လက္သည္းႀကားထဲဝွက္ထားတာ ေႀကးေညွာ္ေတြပါ

ထိန္းမနိုင္သိမ္းမရ ၿပိဳလဲမွုေတြႀကား

လရိပ္ခိုလို႕ ေအးၿမလိုေပမဲ႕...

ကို္ယ္႕ကိုယ္ကို တန္ဖိုးေတြ နင္းေခ်ေနမိခဲ႕

အိမ္႔မက္ခြင္႕မရွိေအာင္ အေတြးေတြ ထိုးေထာင္ၿဖဴေဖြး..

အလင္းခ်ဴိ႕ ပင္ပ်ိဳေတြထက္ 

ခ်ိနဲ႕တဲ႕ အေတာင္ပံေတြေလ...။...

ေကာင္မေလးေရ..

မင္းဆရာ တစ္ခါက ေၿပာဖူးတဲ႕စကားလိုေပါ႕

သစ္တစ္ပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္းနားမွာထက္

ငွက္တစ္ေကာင္က... 

အပင္တစ္ေသာင္းၿဖစ္ရမယ္ဆိုတာေလ

ပစၥဳပၸန္ကို လက္ခံရင္း 

ငွက္တစ္ေကာင္ ဖန္ဆင္းမယ္။   ။

က်န္ေသးတယ္...

ဒါ အကုန္ပဲ...

သီခ်င္းမ်ားနွင္႕ က်ေနာ္႕ ႏွလံုးေသ

ဘ၀နဲ႕မကြာတဲ႕၀ဋ္ေႀကြးေလ

လူေတြ ရဲ႕ လိုအင္ ငါ႕လိုအင္

ဆႏၵေတြေနာက္ ေလလြင္႕ရင္းေမ်ာ

ေမ်ာ....ေမ်ာ...ေမ်ာ ေနဆဲ

ေလာကႀကီးကိုက...

မထင္မွတ္တာေတြ ၿဖစ္တတ္တဲ႕ေနရာေလ

နွလံုးေသနဲ႕ ရွင္ေနမဲ႕ေကာင္လို႕  

တမ္းတေမွ်ာ္လင္႕ၿခင္းကင္းမဲ႕စြာ...

ခႏၶာကိုယ္ထဲ စီး၀င္ဆဲ  အိမ္မက္ဆိုးမ်ားနဲ႕
မင္းတို႕ထင္မထားတဲ႕ ၿဖစ္ပ်က္ကင္းခ်စ္ၿခင္းရွိတယ္

မင္းတို႕ ရူးသြပ္တဲ႕လူတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ၿမင္ေတြ႕ဖို႕

ငါ႕နွလံုးေသက ရူးသြပ္ ပ်က္စီးခဲ႕ရၿပီးသားေလ

မင္းတို႕ၿမင္တာ မမွားဘူးေလ 
ငါ႕စာမ်က္နွာ ၁၉ ကေန

ဘ၀ကိုထုေခ်ခြဲဖ်က္ၿပီးေနာက္ သစၥာရွိစရာမဲ႕သူ
မင္းတို႕လိုပဲ လိုခ်င္တဲ႕ အခ်စ္ မရပဲ လြမ္းေနရသူ
ဖေအတူ မေအတူထဳက အခ်စ္ကိုေတြ႕ၿပီလား
ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က်ဆံုးခ်ိန္ေတြ ၿဖတ္သန္းခဲ႕ၿပီးမွ
ခႏၶာကိုယ္ထဲ လွုပ္ရွားလို႕မရေအာင္ တုပ္ေနွာင္တဲ႕ အေဆြးသီခ်င္းေတြနဲ႕
ဘ၀ကို မွ်င္းသတ္လို႕ ရပ္မေနပါရေစနဲ႕
အမွားေတြနဲ႕ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္..ဘ၀ခါးထဲမွာ ငါ HipHopနဲ႕ ကမယ္

ေႏြလိွဳင္ႆုန္း

၁၇.၈.၂၀၀၉

က်န္ေသးတယ္...

ဒါ အကုန္ပဲ...

ေလာကဓံ ၂ ပါး

ခပ္ပါးပါးေလးပါပဲ
အနည္မထိုင္ေသးတဲ႕ တည္ၿငိမ္မွုနဲ႕
တခါတရံ လဲွက်တတ္သလို..
တခါတေလလည္း ရုန္းထခဲ႕ပါတယ္ ။
ငါဆိုတာေတာ႕ ....ငါ ပဲေလ...
ခပ္ဖ်င္းဖ်င္းညံ႕ညံ႕ ဆိုလည္း...ဒါ..
ငါပဲ ။ .... တာဝန္ယူရဲပါတယ္..
ရင္ဆိုင္ရဲပါတယ္ ။ ...
ေလဟုန္စီးခြင္႕ရတုန္းေတာ႕
အာကာသထိ အိမ္မက္မက္ခြင္႕ေပးပါ...။...
ေကာင္းကင္မွာ လြင္႕ေမ်ာေနခ်ိန္ေတာ႕ 
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းနဲ႕လြတ္ကင္းသလို ၿမင္တာေပါ႕ ..။..
တစ္ခုေတာ႕ ရွိတယ္ ။
လူ ရဲ႕ ၿဖစ္တည္ခြင္႕ဟာ 
အသက္ရွင္ေနသမွ် ကန္႕သတ္ခ်က္မဲ႕တည္ေနတယ္ေလ..။   ။
ေႏြလွိဳင္ႆုန္း
၄ရက္၊ဩဂုတ္၊၂၀၀၉

က်န္ေသးတယ္...

ဒါ အကုန္ပဲ...

မိုးသက္ေလၿပင္း

ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး။...ကမာၻႀကီးရဲ႕ ေအာ္သံေတြနဲ႕
လူေတြရဲ႕ အတၱနဲ႕ တုပၿပိဳင္ဆိုင္မွုေတြ
မင္းနားလည္နိုင္တဲ႕ ဘာသာစကားပါပဲ
ဒါေပမဲ႔....မင္းနားလည္ဖို႕ ခက္မွာပါ
အားလံုးက နားနဲ႔မဆန္႔တဲ႔ အဆန္းေတြခ်ည္းပဲ
တြန္းတိုက္ရုန္းကန္ အသက္ေမြးၿခင္း..
....ၿငီးေငြ႕စိတ္ပ်က္ဖြယ္ အေႀကာင္းမ်ား..
ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အားကိုးခ်င္တဲ႕သူေတြ နည္းပါးလာသမွ်
အေပၚယံေကာင္ေတြ အေနေခ်ာင္ဦးမွာပါ
မရွက္တမ္း ေတြးတတ္ဖို႕ေတာ႕ မႀကိဳးစားေလနဲ႕
ကိုယ္႕ကိုယ္ကို သတ္ေသတာက
ဘုရားေဟာ အဖန္ ငါးရာငါးကမၻာတဲ႕
ေငြဆိုတာက မင္းသိသလို
ဘုရားမွ မဟုတ္တာပဲ
လူေတြ သည္းေၿခႀကိဳက္လို႕ ေၿပာတဲ႕ဦးေလးကို
ပါးစပ္ၿဖတ္ရိုက္ခဲ႕တဲ႕ေကာင္ေလ
စကၠဴကို ဘုရားလို ကိုးကြယ္တဲ႕သတၱဝါေတြ တယ္မ်ားသကိုး....
အဲဒါေႀကာင္႕ .......
အစစ ၿခားနားလြန္းတဲ႕ ငါ႕ကို
အေတြးထဲက ထုတ္လိုက္ပါေလ
အင္း...တေမွ်ာေမွ်ာ တလြင္႕လြင္႕နဲ႕ပါပဲ
ဒီေန႔က မေန႕...ဘာလဲ....မေန႕က ဒီေန႔
ဘာမ်ားကြာၿခားလဲ ရုန္းေလနစ္ေလနဲ႕
လူ ၂ မ်ိဳးပဲက်န္ခဲ႕တယ္...။
ေတာ္ေတာ္ႀကမ္းႀကမ္း ထုရိုက္ထားတဲ႕ပန္းပုမ်ိဳး
ကိုယ္႕အသက္ကိုယ္ မလုနိုင္ရင္လည္း ..။...
လွည္႔ႀကည္႕နိုင္သူ ရွိမယ္ မထင္ေလနဲ႕.....
ဒီေန႕နဲ႕မေန႕ေလ
ဒီေန႕နဲ႕ မေန႕ေပါ႕ မတူဘူးလားဗ်ာ
ခင္ဗ်ား အဲဒါေတြ မသိလည္း စဥ္းစားလို႕ရပါတယ္
မတူေပဘူးလားဗ်ာ..........။ ။

က်န္ေသးတယ္...

ဒါ အကုန္ပဲ...

၃ မိနစ္ ကဗ်ာ

ငါေနတဲ႕ၿမိဳ႕ေလ.............
အက္ေႀကာင္းေတြထၿပီး ဘယ္ေန႔ၿပိဳက်မယ္ မသိတာ
ငါၿမင္တဲ႔ အသိအာရံုေတြေလ
ဒီညသာၿပီးမယ္ ေၿပာဆံုးဖို႔ မၿမင္တဲ႕ပံုၿပင္
ေဆြးေဆြးေၿမ႕ေၿမ႕နဲ႔ ေႏွးေကြးစြာ ေနာက္ဆုတ္ေနတယ္
မ်က္၀န္းေတြ ႀကည္႕လိုက္တိုင္း
ေ၀သီမွုန္၀ါးတဲ႕ ေန႕စဥ္ အသက္ရွင္ၿခင္းသက္သက္
ေလးလန္လြန္းတဲ႕ ငါ႕လက္ဖ်ားေတြ အတြက္
ထပ္ေရးဖို႕ လိပ္ထားဖို႔ မေတာင္းဆိုပါနဲ႔ေတာ႕

ေႏြလိွဳင္ႆုန္း(U95)
၂ရက္၊ ဂ်ဴလွိုင္ ၊၂၀၀၉

က်န္ေသးတယ္...

ဒါ အကုန္ပဲ...